Imagens das páginas
PDF

PUBLIUS

V I R G I L I U S

MARO

[graphic][merged small]
[merged small][graphic]
[ocr errors]

Verùm hœc tantùm alias inter caput extulit urbes, Quantùm lenta solent inter yjbjirna cupressi.

M El. Etquœ tanta fuit Romam tibi causa videndi?

Tit. Libertas : —quœ sera, tamen jespexit inertem; Candidior postquam tondenti barba cadebat: Respexit tamen, et longo post tempore venit, so Postquam nos Amaryllis habet, Galatea reliquit. Namque (fatebor enim) dum me Galatea tenebat, Nec spes libertatis erat, nec cura £eculî. Quamvis multa meis exiret victima jeptis, Pinguis et ingratœ premeretur caseus urbi, 35 Non unquam gravis œre domum mihi dextra redibat.

Mel. Mirabar, quid mœsta deos, Amarylli, vocares; Cui pendere suâ patereris in arbore poma. Tityrus hinc abemt. Ipsœ te, Tityre, pinus, Ipsi te fontes, ipsa hœc arbusta, vocabant. 40

Tit. Quidfacerem? neque servitio me exire licebat, Nec tam prœsentes alibi cognoscere divos. Hic illum vidi juvenem, Melibose, quotannis Bis senos cui nostra dies altaria fumant. Hic mihi responsum primus dedit ille petenti: 45 Pascite, ut antè, boves, pueri; submittite tauros.

Mel. Fortunate senex! ergo tua rura manebunt, Et tibi magna satis; quamvis lapis omnia nudus Limosoque palus obducat pascua ¿unco. Non insueta graves tentabunt pabula fœtas; so Nec mala vicini pecoris contagia lœdent. Fortunate senex! hic, inter flumina nota Et fontes sacros, frigus captabis opacum. Hinc tibi, quœ semper vicino ab limite sepes .Hyblœis apibus florem Дeрнsй» salictj, 55 Sœpe levi somnum suTklebitjimre susurro. Hinc alta sub rupe catíet frondator ad auras; Nec tamen interea raucœ, tua cura, palumbes, Nec gemere aëriâ cessabit turtur ab ulmo.

Tit. Antè leves ergo pascentur in œthere cervi, 60 Et freta destituent nudos in littore pisces; Antè, pererratis amborum finibus, exsul

[ocr errors][ocr errors]

Formosum pastor Corydon ardebat Alexm,
Delicias domini; nec, quid speraret, habebat.
Tantùm inter densas, umbrosa cacumina, fagos
Assiduè veniebat: ibi heec incondita solus . .
Montibus et silvis studio jactabat inani :— A*-''

O crudelis Alexi, nihil mea carmina curas?
Nil nostri miserere? mori me denique coges.
Nunc etiam pecudes umbras et frigora captant;
Nunc virides etiam occultant spineta lacertos;
Thestylis et rapido fessis messoribus œstu i0

« AnteriorContinuar »