Imagens das páginas
PDF
ePub

1

Tot sylvas, tot saxa tibi, fluviosque fonantes! 120
Ah certè extremùm licuisset tangere dextram,
Et bene compositos placidè morientis ocellos,
Et dixisse vale, noftri memor ibis ad aftra.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Quamquam etiam veftri nunquam meminiffe pigebit,
Pastores Thusci, Musis operata juventus, 126
Hic Charis, atque Lepos ; & Thuscus tu quoque Da-
Antiquâ genusunde petis Lucumonisab urbe. [mon,
O ego quantus eram, gelidi cum ftratus ad Ari
Murmura, populeumque nemus, quà mollior herba,
Carpere nunc violas, nunc fummas carpere myrtos,
Et potui Lycidæ certantem audire Menalcam,
Iple etiam tentare ausus sum, nec puto multùm
Displicui, nam funt & apud me munera veftra
Fiscellæ, calathique, & cerea vincla cicutæ, 135
Quin & noftra suas docuerunt nomina fagos
Et Datis, & Francinus, erant & vocibus ambo
Et studiis noti, Lydorum fanguinis ambo.

Ite domum impasti, dominojam non vacat, agni.
Hæc mihi tum læto dictabat roscida luna, 140
Dum solus teneros claudebam cratibus hædos.
Ah quoties dixi, cùm te cinis ater habebat,
Nunc canit, aut lepori nunc tendit retia Damon,
Vimina nunc texit, varios fibi quod fit in usus !
Et quæ tum facili sperabam mente futura

145
Arripui voto levis,& præfentia finxi,
Heus bone numquid agis? nisi te quid forte retardat,
Imus ? & arguta paulum recubamus in umbrâ,
Aut ad aquas Colni, aut ubi jugera Caffibelauni?
Tumihi percựrres medicos, tua gramina, fuccos, 150
Helleborúmque, hymiléfq;crocos,foliúmq;hyacinthi,
Qualque habet ista palus herhas,artesque medentûm.
Ah pereant herbe, pereant artefque medentûm,
Gianina, postquam ipfi nil profeçere magiftro.

Ipfe etiam, nam nescio quid mihi grande sonabat 155
Fistula, ab undecimâ jam lux est altera nocte,
Et tum forte novis admôrąm labra cicutis,
Dissiluere tamen ruptâ compage, nec ultra
Ferre graves potuere fonos, dubito quoque ne fim
Turgidulus, tamen & referam, vos cedite sylvä. 160

Ite domum impastí, domino jam non vacat, agni. Ipfe ego Dardanias Rutupina per æquora puppes Dicam, & Pandrasidos regnum vetus Inogeniz, Brennúmque Arvigarúmque duces, priscúmque Be

linum, Et tandem Armoricos Britonum fub lege colonos ;

Tum gravidam Arturo fatali fraude lögernen, 166 Mendaces vultus, assumptaque Gorlöis arma, Merlini dolus. O mihi tum fi vita supersit, Tu procul annosa pendebis fiftula pinu Multùm oblita mihi,aut patriis mutata Camænis 170 Brittonicum ftrides, quid enim ? omnia non licet uni Non fperafle uni licet omnia, mi fatis ampla Merces, & mihi grande decus (fim ignotus in ævum Tum licet, externo penituısque inglorius orbi) Si me flava comas legat Ufa, & potor Alauni, 175 Vorticibusque frequens Abra, & nemus omne Tre

anta, Et Thamesis meus ante omnes, & fusca metallis Tamara, & extremis me discant Orcades undis.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni, Hæc tibi servabam lentâ sub cortice lauri, 180 Hæc, & plura simul, tum quæ mihi pocula Mansus, Mansis Chalcidicæ non ultima gloria ripä, Bina dedit, mirum artis opus, mirandus & ipse, Et circum gemino cælaverat argumento : İn medio rubri maris unda, & odoriferum ver, 185 Littora longa Arabum, & sudantes ballama fylvæ, Has inter Phænix divina avis, unica terris

Cærus

Tot sylvas, tot saxa tibi, Auviosque fonantes! 120 Ah certè extremùm licuisset

tangere dextram, Et bene compositos placidè morientis ocellos, Et dixisse vale, noftri memor ibis ad astra.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. Quamquam etiam vestri nunquam meminisse pigebit, Pastores Thusci, Musis operata juventus, 126 Hic Charis, atque Lepos ; & Thuscus tu quoque DaAntiquâ genus unde petis

Lucumonis ab urbe. [mon, O ego quantus eram, gelidi cum ftratus ad Arni Murmura, populeumque nemus, quà mollior herba, Carpere nunc violas, nunc summas carpere myrtos, Et potui Lycidæ certantem audire Menalcam. Ipfe etiam tentare ausus fum, nec puto multùm Displicui, nam funt & apud me munera vestra Fifcellæ, calathique, & cerea vincla cicutæ,

135 Quin & noftra suas docuerunt nomina fagos Et Datis, & Francinus, erant & vocibus ambo Et studiis noti, Lydorum fanguinis ambo.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. Hæc mihi tum läto dictabat roscida luna, Dum solus teneros claudebam cratibus hodos. Ah quoties dixi, cùm te cinis ater habebat, Nunc canit, aut lepori nunc tendit retia Damon, Vimina nunc texit, varios fibi quod fit in usus ! Et quæ tum facili sperabam mente futura 145 Arripui voto levis, & præsentia finxi, Heus bone numquid agis? nisite quid forte retardat, Imus ? & arguta paylùm recubamus in umbrâ, Aut ad aquas Colni, aut ubi jugera Caslibelauni ? Tumihi percurres medicos, tua gramina, succos, 150 Helleborúmque, hymiléfq;crocos,foliúmq; hyacinthi, Quasque habet ista palus herbas,artesque medentûm. Ah pereant herbze, pereant artesque medentûm, Gianina, postquam ipfi nil profeçere magistro.

[ocr errors]

Ipfe etiam, nam nescio quid mihi grande sonabat 155
Fistula, ab undecimâ jam lux est altera nocte,
Et tum forte novis admôrạm labra cicutis,
Disliluere tamen ruptâ compage, nec ultra
Ferre graves potuere fonos, dubito quoque ne sim
Turgidulus, tamen & referam, vos cedite fylvä. 160

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Ipfe ego Dardanias Rutupina per æquora puppes
Dicam, & Pandrasidos regnum vetus Inogeniæ,
Brennúmque Arvigarúmque duces, priscúmque Be-

linum,
Et tandem Armoricos Britonum sub lege colonos ;
Tum gravidam Arturo fatali fraude lögernen, 166
Mendaces vultus, assumptaque Gorlöis arma,
Merlini dolus. O mihi tum fi vita supersit,
Tu procul annosa pendebis fistula pinu
Multùm oblita mihi,aut patriis mutata Camænis 170
Brittonicum ftrides, quid enim ? omnia non licet uni
Non sperâsse uni licet omnia, mi fatis ampla
Merces, & mihi grande decus (lim ignotus in ævum
Tum licet, externo penitusque inglorius orbi)
Si me flava comas legat Usa, & potor Alauni, 175
Vorticibusque frequens Abra, & nemus omne Tre-

anta,
Et Thamesis meus ante omnes, & fusca metallis
Tamara, & extremis me discant Orcades undis.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni,
Hæc tibi fervabam lentâ sub cortice lauri, 180
Hæc, & plura fimul, tum quæ mihi pocula Mansus,
Maníus Chalcidicæ non ultima gloria ripæ,
Bina dedit, mirum artis opus, mirandus & ipse,
Et circum gemino cælaverat argumento :
În medio rubri maris unda, & odoriferum ver, 185
Littora longa Arabum, & ludantes ballama sylvæ,
Has inter Phænix divina avis, unica terris

Carus

[ocr errors]

FE

201

Cæruleùm fulgens diversicoloribus alis
Auroram vitreis furgentem respicit undis.
Parte alia polus omnipatens,& magnus Olympus, 190
Quis putet? hic quoque Amor, pictæque in nube

pharetræ,
Arma corusca faces, & spicula tincta pyropo;
Nec tenues animas, pectúsque ignobile vulgi
Hinc ferit, at circùm flammantia lumina torquens
Semper in erectum fpargit fua tela per orbes 195
Impiger, & pronos nunquam collimat ad ictus,
Hinc mentes ardere facræ, formæque deorum.

Tu quoque in his,nec me fallitspes lubrica,Damon,
Tuquoque in his certèes, nam quòtua dulcis abiret
Sanctáque simplicitas, nam quò tua candida virtus?
Nec te Lethæo fas quæsivisse sub orco,
Nec tibi conveniunt lacrymæ, nec Alebimus ultrà,
Ite procul lacrymæ, purum colit æthera Damon,
Æthera purus habet, pluvium pede reppulit arcum;
Heroúmque animas inter, divósque perennes, 205
Æthereos haurit latices & gaudia potat
Ore facro. Quin tu cæli post jura recepta
Dexter ades, placidúfque fave quicunque vocaris,
Seu tu nofter eris Damon, five æquior audis
Diodotus, quo te divino nomine cuncti
Cælicolæ nôrint, sylvisque vocabere Damon.
Quòd tibi purpureus pudor, & fine labe juventus
Grata fuit, quòd nulla tori libata voluptas,
En etiam tibi virginei servantur honores;
Ipfe caput nitidum cinctus rutilante corona,

215
Lätáque frondentis geftans umbracula palmæ
Æternum perages immortales hymeneos;
Cantus ubi, choreisque furit lyra mista beatis,
Festa Sionæo bacchantur & Orgia thyrso.

[ocr errors]

210

Tan.

« AnteriorContinuar »