Imagens das páginas
PDF
ePub

Dixit, et in mensam laticum libavit honorem,
Primaque, libato, summo tenus adtigit ore.
Tum Bitiæ dedit increpitans; ille impiger hausit
Spumantem pateram, et pleno se proluit auro.
Post alii proceres. Cithara crinitus Iopas

740

736. in mensa vulgg. sed in mensam Macrobii, optimorumque librorum et exemplorum copia firmavit post Pierium Heins. Redit res eo, quod doctius dicia tur hoc, quam illud. Nonnulli etiam apud Pierium, et nostri tres Gothani , immensum, quod eodem alludit. adde lib. VIII, 279. Reprehendit poetam Macrob. 1. 1. III, 9. quod in mensam fit libatio, cum in aram fieri deberet. Scilicet ad morem Romanum hæc exigit, ut alia ; non animadvertens, poetam reddere vitam heroicam et Homerica adumbrare. 737. libatos n. latices conj. Heins. et alii viri docti. Nec infitiandum, versum concinniorem et suaviorem inde exire. libatos latices attigit h. e. poculum, unde pars vini in mensam jam erat effusa. libatum alter cod. Hamburg. videlicet honorem. sacro tenus Sprot. cum Bithiæ Hamburg. pr. Biciæ, Byciæ al. — 739. summo s. p. Menag. pr. profluit Oudart. s. s. p. ore nonnullos libros legere Pierius docet.

more ,

vivium; faventes intersitis huic Sed dicendum : quod poetæ meconvivio.

morandum erat, in eo illum vere736—740. Laticum, laticis , cundiam sexus feminei observasse; honorem , h. e. vinum in deorum inprimis antiquorum temporum honorem ac cultum libatione effu

cum matresfamilias vino sum. libato, h. e. postquam liba non uterentur. Recedit quoque a tum erat, vel libato laticum ho nostro more hoc, quod non Æneæ nore, alteri tradit vel tradi jubet hospiti offert poculum Dido; nam poculum, unde primo loco gusta in honorem ejus adventus diis verat , regina , ut et ille libatione libatur. summo ore tenus. prifacta biberet; quod et is lætus mis labiis degustavit. Bitias Punilubensque facit. pourive illa et cum nomen, quod et alibi occurdedit, propinavit. Is enim vitæ rit. pleno auro se proluit, pocuheroicæ mos, ut singulis convivis lum vini plenum exhausit, quod deinceps poculum repletum præ

tantum labris attigerat Dido; probeatur, unde libatur, tum vinum luere se , gulam, dictum puta, ut ebibitur. increpitans, simpl. ad

vino perfundi , madere , tingui , hortans , invitans , ut et ipse bi de ebriis; quæ omnia notiora sunt. beret; nil amplius. Sic et aliis in Burmannus docte , non eleganter, locis exponi potest. Objurgandi hæcillustrat. Multa prolutus vappa hic nec locus, nec dignus vel etiam Horat. I serm. 5, 16. reginæ vel epici poetæ persona 740. Ad Homeri imitationem , talis sarcasmus : ut nec illud ex inprimis Odyss. I, 62 sq. Heroicis poetæ mente fit, quod Didonis temporibus semper condos conviverecundiam in bibendo , Bitiæ viis, quæ fere cum re divina erant aviditatem, prædicant. Aliena hæc conjuncta , aderat. cf. Quintil. I, a loco et consilio poetæ omnia. 10, 10, (quem locum sine auctore

Personat aurata,

docuit

quæ maxumus Atlas. Hic canit errantem lunam, solisque labores; Unde hominum genus, et pecudes; unde imber, et ignes; Arcturum, pluviasque Hyadas, geminosque Triones;

741. docuit quem Medic. cum parte codd. Heins. nec non Romanus cum aliis Pierianis. Etiam Servius ; quæ legendum, non quem.

docuit

quam Græv. Atlans Romanus, et sic Mentel. — 742. Scripsisse nonnullos is, Pierius monet. Scilicet hic ejus loco positum. Atque is quidem (lopas) canit etc. 743. unde genus hominum et pecudum — Hamb. pr. pecudes, aqua, imber et i. ed. Ven. scil. aqua ex glossa. et ignis Sprot. et Rottend. tert. et pecudes , genus unde ferarum Medic. Pierii. – 744. Pliadasque Hyadas plures ap. Heins., et duo Goth. Plyadasque hyades ed. Ven. Pleiadasque Parrhas., scilicet quoniam alias Pleiadesque Hyadesque jungi norant (sup. Georg. I. 138. Iliad. o, 486. Ovid. Met. XIII, 293): invito metro, plane ut Æn. III, 516, ubi idem versus recurrit, factum videmus ; vid. Heins. ad e. 1. septemque triones Hamburg. alter.

comam

[ocr errors]

affert Pomponius.) crinitus: pro

Atlantem e vicinis Mauritaniæ monprius is citharodorum habitus , tibus auctorem carminum, quæ ca

alere ; forte Apollinis neret, ei arcessivit. maximus Atexemplo. Traduxisse tamen ex suis las. Æn.VIII, 136 maximus Atlas,temporibus ad vetera videtur Vir

ætherios humero qui sustinet axes. gilius. personat , canit cithara ea, Est autem simpliciter dictum pro quæ docuit , cecinerat prior , magnus. Sic maxima Juno. et alia. Atlas. Sic poetis sonare, et docere, 742 — 746. Errantem lunam , diddoxesy. Præclare et hoc ad illo

pro

lunæ errores seu cursus. Solis rum temporum, quibus omnis labores , defectus, eorumque causphilosophia naturæ qualicunque sas. Georg. II, 478. Defectus solis contemplatione continebatur, ra

varios lunæque labores. Attamen tiones, quod carminis argumentum Solis labores et ipsi de cursu solis ex cosmogonia et ex physicis pe- accipi possunt. imber et ignes, h. titum est. Quod autem Atlantem e. fulgura, ex nubium afflictu. cantus magistrum facit, fabulam Arcturus stella posita in signo alicujus poetæ Græci exquisitiorem Bootæ, et Hyades stellæ in fronte redolet, veluti quod Ecl. Vi Silenus Tauri. cf. Serv. ad h. 1. geminique physica docebat. Atlanti vulgo tri Triones: sunt Helice et Cynosura, buta siderum notitia ac sphæræ Ursa major et minor, teriones, h. inventum. cf. Intpp. Ovid. IV. e. boves , dictæ (v. ad Georg. III, Met. 631 etc. : ad Apollod. Not. 381), quia ab antiquis hominip. sq Idem inter primos phi- bus sub boum, jugo junctorum, losophos recensetur a Diogene forma sidera hæc comprehensa Laert. in procem. Quamquam hæc fuisse videntur ; hinc iisdem , et omnia ad solum astronomiæ stu interdum majori Ursæ soli, (ut dium referri possunt. Cum Iopas Odyss. &, 273), tributum nomen Tyrius, nunc Ponus, citharædus Svašu, plaustrum; et hinc Bootes, inducendus esset a poeta, acute qui deinde , Ursarum formis et

681

745

Quid tantum Oceano properent se tinguere soles
Hiberni, vel quæ tardis mora noctibus obstet.
Ingeminant plausu Tyrii, Troesque sequuntur.
Nec non et vario noctem sermone trahebat
Infelix Dido, longumque bibebat amorem;
Multa super Priamo rogitans, super Hectore multa: 750
Nunc, quibus Auroræ venisset filius armis;
Nunc, quales Diomedis equi: nunc, quantus Achilles.
Immo age, et a prima, dic, hospes, origine nobis
Insidias, inquit, Danaum, casusque tuorum,
Erroresque tuos: nam te jam septima portat

755

745. Qui Goth. sec. properant tres Burmanni. se intingere pr. Moret., qui et mox, obstat. — 746. tum quæ Goth. sec. non male. Iidem hi duo versus 745. 6 supra Georg. II, 481. 2 occurrebant. - 747. plausum vulgares libri habent. Sic etiam in Servianis. Sed plausa Romanus c. aliis vetustiss. Pierii, item Medic. cum ceteris Heins. præter Sprot. et Ven. adde Wass. ad Sallust. B. J. 5. plausu etiam duo ex Goth. In tert. Moret. plausus. Sed præclare plausu revocat Heinsius, qui et exemplis illustrat promiscue positis, quibus tamen apparet tantuni hoc, ingeminare absolute dici : ingeminat clamor, ingeminat plausus (sc. se) et sic alia. Scilicet dicendum : plausu ingeminare esse doctius et exquisitius dictum , quam plausum, uti multa alia similiter immutari solent, ut poetica dictio a vulgari recedat. conf. Heins. ad Æn. II, 207. Sic illud Ovid. Fast. VI, v. extr. increpuitque lyra pro, increpuit lyram apud Horatium.—748 trahebant ed. Ven.—750. super Hectora Gudianus. -751. Miror neminem conjecisse : quibus A. venisset filius oris. ~ 753. Nunc age Hugen.

esse ,

nominibus subjectis, Arctophylax 749. longum bibebat amorem , dici cæpit. Usus etiam tulit hoc , imbibebat, quasi longo haustu. ut septem in altero horum lerio Metaphora per se frequens. num , Ursa majore, stellæ claris 751. 752. Ornate pro : super simæ (cf. Cic. N. D. II, 41) sep Hectore , Mennone, Diomede et tentriones appellarentur. De sideri Achille. Debuit autem in armis bus his v. Eratosth. I, 2. 8. 14. Memnonis aliquid memorabile - 745. 6. Cur dierum spatia de quemadmodum in ceteris crescant ac crescant per

diversas

quoque. Vid. Excurs. ad h. v. anni vices.

753. A prima o. excidium Troja 747. Ingeminant plausu, exqui a simulato inde Achivorum reditu sitius dictum, quam ingeminant equoque fabricato. Male alii post plausum. cf. V. L. ductum ex eo, Servium : 'a raptu inde Helenæ. quod ingeminare absolute quoque 755. Annorum numerum vel ex dicitur. — 748. Noctem sermone ipso Ænea vel ex Teucro scire trahebat doctius quam alterum , potuit. cf. 619 sq. De ipso annosermonem trahere in noctem.

rum computo v. Excurs. ad lib.

Omnibus errantem terris et fluctibus æstas.

756. Fluctibus

oninibus æstas alii. ac fluctibus Menag. et terris et fluctibus aliquot libri apud Pierium, quod , inquit, sententiam reddit uberiorem. Et sic quoque MS. Bersman. et ed. Cuning. In Goth. pr. subjicitur : Funera Dardaniæ narrat fletusque secundo.

[merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

EXCURSUS I *.

De ministerio deorum, inprimis Junonis , in Æneide.

F

I, 4. Vi superum ,

sævæ memorem Junonis ob iram. Cum omnino exordiam hoc multo cum judicio et verbis significantibus elaboratum sit : quippe quod omnia , quæ in actione hac epica potiora sunt, complectatur; quo ipso Virgilius Homeri simplicitatem arte superavit, qui hoc unum narrare se velle profitetur, quomodo ob simultatem, quæ inter Achillem et Agamemnonem intercesserat, magna Achivorum strages facta sit; tum hic versus statim ab initio expectationem facit ministerii deorum, inprimisque pericula et labores ex odiis Junonis minatur ; discrimina enim, quæ quis a diis objecta adit, tanto graviora esse probabile fit, facitque adeo ea res ad notionem magnitudinis. Cum de re ipsa alio jam loco actum sit universe (Disquis. I, de Carm. epico s. VII. s. IX), agedum exponamus uno loco, quomodo. Virgilius in toto carminis sui tenore invento hoc usus sit. Intelligemus scilicet, verum esse quod illo loco dictum est, valde diversam illam rationem esse ab ea, quam Homerus sequutus est; hic enim afflatu divino abreptus omnia cum fide narrat, tanquam is qui sibi persuasit, ea ita gesta esse; in Marone vero studium fingendi ea, quæ aliis persuadere cupiat, subtile acumen, et mira sagacitas in rebus Romanis. eum Trojanis consociandis eminet.

Primo quidem Juno, cum jam alias satis graves irarum in Trojanos caussas haberet (lib. I, 23— 28), nunc multo majore eos odio persequitur, quod Carthagini suæ metuit; quandoquidem resciverat, ex Trojanis populum exoriturum esse, a quo aliquando Carthago delenda esset (1, 1.2 — 23). Illa igitur, ut ab Italia, destinata Æneæ a fatis. sede, Trojanos arceret, nihil intentatum relinquit. Etiam tum, cum a Sicilia solverant, tempestate Æoli ope mota eos a cursu in Italiam dejicit; ita Carthaginiensium litori admotæ , tempestate a Neptuno sedata, ad litus illud , una amissa , naves Trojanæ appellunt I, 158 sq.; Neptuni autem opera ad Æolum coercendum satis erat accom-. modata.

Parandum nunc erat inter barbaros tutum Trojanis hospitium (1, 223), nec minus Junonis Penis studentis consilia metuebat Venus (IV, 96. 97): Exoratus a Venere Jupiter mittit Mercurium : is Didonem propitiam in advenas reddit Pænusque placat ( 297 -- 304 ). In sermonibus inter Jovem et Venerem habitis (v. 229 sq.) multa præclare exponuntur, quæ Romanos ad carmen legendum advertere possent: A Trojanis orituros esse Romanos terrarum dominos (234 - 237); fata Æneæ in Italia ; Ascanii regnum; Alba condita; Rome

« AnteriorContinuar »