Imagens das páginas
PDF
ePub

Ipse viro primus manicas atque arta levari
Vincla jubet Priamus; dictisque ita fatur amicis:
Quisquis es, amissos hinc jam obliviscere Graios;
Noster eris; mihique hæc edissere vera roganti.
Quo molem hanc immanis equi statuere? quis auctor? 150
Quidque petunt ? quæ religio? aut quæ machina belli?
Dixerat. Ille dolis instructus et arte Pelasga,
Sustulit exutas vinclis ad sidera palmas :
Vos, æterni ignes, et non violabile vestrum

rietate, sed bene Burmannus monet, h. 1. veniam per vitam potuisse explicari, non facile, vitam per veniam. ultra pr. Hamb. pro var. lect. Ceterum possit distingui ante ultro; nec tamen satis bene. 146. Ipse ultro primus Sprot. manicas primus alter Hamb. alta Hugen. arta atque Græv. levavit Goth. tert. , deberet sequi: Vincla senex vel bonus Priamus. Pro ila fatur Goth. tert. adstat, forte ex adfatur. — 148. hic Leid. et alt. Rottend. hinc nam pr. Moret. hinc obliviscere Bigot.

149. mihi hæc hiatu relicto Leid. Montalb. alt. Hamb. mihique hoc Sprot. mihique ediscere duo aut tres Heins. Sed mihique hæc agnoscit etiam Donat. ap.

Burm. - 150. quid molem Hugen. qui pr. Moret. a m. pr. hanc abest sec. Hamb. stravere Ald. quis actor Hamb. pr. 151. petant tres Burm. petit Sprot. a m. pr.— 153. exhaustas Leid. vnus exustas Goth. alter. — 154. vestrum N. Speciosissima est Marklandi emendatio ad Stat. p. 7 Vestæ N., qui etiam præclare advocat versus inf. 296. 297. cf. Jortin. (Tracts Tom. II. p. 465 ) Firmat eam rodex Ge. Fabricii, forte et boc, quod Sinon, qui jam Trojanus civis videri volebat, numen Troja tutelare invocat. Obstat tamen, quod jam a viris doctis mo

et

cum lacrimis hæc narranti. ultro lica esset , fabricati sunt ? Mox v. est libenter, facili promtoque

ani 152 dolis instructus Homericum mo. Mox levari est laxari proprie, κακoίσι δόλoισι κεκασμένος , κερδαλιόut bene Burm., sed tum poetis Ofey Iliad. d, 339. omnino de demtis vinculis. Sic et 154. Æterni ignes vix alii esse χαλαν. .

possunt quam sol, luna et sidera, 148. Hine, porro , in posterum, de quibus et Serv. ac Donatus acamissos Graios, quorum usu

ceperunt. nam paullo ante : suscontubernio nunc privatus est, tulit ad sidera palmas. Jis æternidixit ut liberos, amicos, sup. 217

tatem , numen , et locum in juresocios, amissos , quibus privati su- jurando tribui, jam satis notum , mus, exquisite. – 149. Iliad. x, et docuit Burmann. ad h. 1. Etiam 384 et aliis locis : 'Ana' za legi tóda non violabile bene ad perjurii ulειπε και ατρεκέως καταλ εξον. – 151. tionem retulit; per quos nemo An fuit aliqua religio , qua per

impune pejerat ; minus bene Sermoti

equum statuerunt? Quid in vius do feptov exprimi putabat. De equo fabricando spectarunt? num Penatibus aut Vestæ igne , quem religionis caussa, ut deo alicui etiam Pomponius ad h. I. vocavit, consecrarent, ut machina bel- qui Trojanorum esse deberet , vix

158

Testor numen, ait; vos aræ, ensesque nefandi,
Quos fugi, vittæque deum, quas hostia gessi:
Fas mihi Graiorum sacrata resolvere jura,
Fas odisse viros, atque omnia ferre sub auras,
Si

qua tegunt; teneor patriæ nec legibus ullis. Tu modo promissis maneas, servataque serves Troja fidem; si vera feram, si magna rependam.

Omnis spes Danaum, et coepti fiducia belli

160

nitum , non ad urbem et arcem, in qua servabatur sacer ignis, conversum , sed manibus ad sidera sublatis hæc dicere Sinonem. cf. Burm. — 156. vittæque, deum q. ita distinguitur in Mentel. et in Pierii codd. , et sic jam olim distinctum Servii tempore. Placebatque Cerdæ ratio. Sed vittæ deum sunt divinis rebus adhibitæ. et vitæque Witt. — 157. secreta Leid. Hamb. sec. et pro var. lect. alter Leid., quod a Couterio male defensum recte rejecit Burmannus. revolvere Hamb. pr. et Menag. alter. — 158. ac o. Oudart. et cuncta quint. Moret. et cunctas Menag. pr., omnes vitiose. —159. patriæ teneor Leid., meo sensu mollius. tenear Heuman. conj., non male; vide tamen Burm.-I

- 160. Dum modo Wall. jurataque tert. Moret. promissaque Goth. tert. 161. si vera rependam Menag. alter , ex priore loco. repandam nonnulli apud Pierium. Sed magnam mercedem

pro

salute sua persolvit, arcana Græcorum retegendo. — 162. capti Vratisl. cæpti et Ven. cf. v. 75. Sinon loqui sine aliqua affectatio tu, qua jurabant se non redituros ne potuit, inprimis cum aræ en domum nisi victores. Sed sacrala sesque , quos fugit, sequantur, jura simpl. pro jus sacrum ; resolqui cum istis nihil commune habe vit jus, qui eo se liberat; quale bant. cf. var. lect. Enses, pacéxicopee, illud sit , declarat v. 159. Mox o&egis, invidiose pro singulari. 158 debebat sequi : Fas mihi sit

157. Sucrata Graiorum jura sunt, ex justo odio in eos omnia arcana nostro judicio , civitatis jus, sal (hæc sunt, si qua tegunt) proferre. tem jus commune popularium, In inversione agnosces poetam. quod resolvere se dicit , ut patriis 160. Servata egregie adjectum, legibus solutus in civitatem Tro ut, quod revelaturus sit, ad Trojanam transeat, amplius jam Græ- janorum salutem pertinere videacus non sit, sed unus e Trojanis. tur. si vera feram , pro vulgari, itaque subjicit': patriæ teneor nec dicam. legibus ullis. In hunc fere sensum,

162. Fabulam instruxit Sinon ut a sua quasi patria tanquam fa hunc fere in modum : Equum esse milia se abdicet , accipit Donatus. donarium Minerva destinatum ad At Serv. et Pomponius ad sacra deam placandam , quod Palladium mentum militare referunt , quale ex ejus templo fuerat subreptum. scilicet inter Romanos erat, quo

Iram deæ fuisse declaratam proad bellum exiens miles adigebatur. digiis 171 -- 175. Omni jam Trojæ Burmannus multo etiam argutius capiendæ spe sublata, Calchantem de conscripto sacrata lege exerci. monuisse , ut domum redirent ,

[ocr errors]

163

Palladis auxiliis semper stetit. Impius ex quo
Tydides sed enim, scelerumque inventor Ulixes,
Fatale adgressi sacrato avellere templo
Palladium, cæsis summæ custodibus arcis,
Conripuere sacram effigiem, manibusque cruentis
Virgineas ausi divæ contingere vittas;
Ex illo fluere ac retro sublapsa referri
Spes Danaum, fractæ vires, aversa deæ mens.
Nec dubiis ea signa dedit Tritonia monstris.

170

163. auxilio tres Burm., quod vulgare esset. semper fuit Bigot. — 164. Titides libri, vitiose. scelerumque repertor. Græv. ex glossa. vid. Burm.

165. egressi Græv. advellere Menag. alter pro abvellere.- 168. virgineasque ed. Dan. Heins. divas Menag. alt. sunt dive ausi Ven. et Parrhas. — 169. retro ac s. Menag. et retro duo Burm. sublata Hamb. pr. et pro div. lect. Zulich., sed vindicat vulgatam Nonius in fluere et repetitus idem versus Georg. I, 200, ubi pro fluere, ruere. Sane, quæ retro labuntur , ruunt proprio voc. , sed fluere exquisitius pro hoc ipso ruere. Hoc tamen loco poeta non de monte sed de flumine petiisse notionem videri po

- 170. adversa Gud. cum quinque aliis, solenni varietate.

test.

no

novisque captis auspiciis Palla 169. 170. Ornate, ut jam Georg. dium Trojam reveherent I, 200. Ex illo tempore spes bona vamque profectionem instituerent Achivorum Trojæ expugnandæ -182. Interea dea videri debuit evanuit. fluere , diffluere, dilabi. donario Equi sibi dicato acquies retro sublapsa referri pro pedestri, cere. Fiducia est eadem quæ spes retro ferri, labi, de mole, quæ certa ; belli docte adjectum , de in altum erat evecta; etsi etiam belli exitu , ut et stetit pro vulgari, de navigio contra flumen adverposita fuit in. —-164-170. Palla sum nitente, mox aquarum vi dio rapto fortuna Achivorum mu abrepto, dici potest. Prius quitata est. Ornate singula. Diomedes dem illud firmatur usu Horatii III, impius propter Palladium abla 10 , 9. ne currente rota funis eat tum. De quo v. inf. Excurs. IV**. retro. et Homerica formula monés - 165 — 168. Gravissime singula μου πείραρ επαλλάξαι και τανύεις ν. --etiam quod vitias virgineas deæ Obss. ad II, 4, 336. v, 359. Cetememorat; nam est nihil aliud quam rum ex his inferre liceret , non deam virginem ( supra innuptam) unius ob noxam Ajacis Oilei sup. attingere, contrectare , manibus 41 succensuisse Minervam Achivis. impuris. Vittæ h. l. esse debent in Verum hoc esset argutari in poecapite simulacri Minervæ ; adeoque fuit sine casside : nam, ne

171 - 175. Unde Tritonia Palvittas signo vel aræ injectas intel las dicta sit, jam veteres ignoraligas, vetat epitheton virgineas, runt. E pluribus quæ memoranquod ad ipsam deam spectat. tur, caussis maxime probabilis est,

ta.

175

Vix positum castris simulacrum: arsere corusca
Luminibus flammæ adrectis, salsusque per artus
Sudor iit; terque ipsa solo (mirabile dictu)
Emicuit, parmamque ferens hastamque trementem.
Extemplo tentanda fuga canit æquora Calchas;
Nec posse Argolicis exscindi Pergama telis;
Omina ni repetant Argis, numenque reducant,
Quod pelago et curvis secum avexere carinis.
Et nunc, quod patrias vento petiere Mycenas,

180

[ocr errors]

103. arreptis Zulich.vitiose; idem frementem.Porro expectabat forte aliquis parmam vibrans hastamque tr. aut simile quid paullo fortius. Sed sobrie ac pudenter poeta in tali tepateią; maluit is deæ formam declarare, et satis habuit trementem addere, deæ signo a terra subsiliente, tanquam præ ira. (Quod in Servio ad 173. est, sudor salsus : « Hoc autem Ennius de Lamis dixit; » leg. de lacrimis. Locus esse debuit, qualis Accii in Phænissis : Salseis cruorem gutteis lacrimarum lavi. Ex Ennio laudatur apud Macrob. VI, 2 Neque miseræ lavere lacrumæ salsum sanguinem ). – 177. Non Goth. tert. excindi multi scribunt etiam ap. Burm.; adde fragm. Vatic. excidi Zulich. — 178. Omnia vulga. Numina ni r. Zulich., ab interpolatione, ex iis, quæ sequuntur. -- 179. pelago et curvis carinis, ornate satis, sed forte secundis curis a Virgilio delendum. et nusquam deletum video. avexere post Pierium debetur Heins. e melioribus codd. petitum. vulgo. advexere ( quod tamen et ipsum fragm. Vatic. exhibet), et Voss. un. cum Goth. tert. adduxere, male. - · 180. Et nunc quæ Menag. pr. Vide an poeta dignior sit oratio ex mutata interpunctione: Et nunc , quod Calchas, Hanc pro Palladio - effigiem statuere. In medio posita

seu

quod a sporco quod Æolibus caput ipsis ejus habitus a poeta declaraest, sit appellata Tpatogéveld, ca tur. ferens est , tenens. φέρουσα pite Jovis nata. Alii modo ab am

pro έχουσα. . ne, modo a palude seu Libyæ , 176 179.

Tentanda fuga seu Boeotiæ, seu Thessaliæ , æquora, ornate, pro revertendum Argolidis ductum nomen esse vo esse. Omina ni repetant Argis lunt. monstra h. l. ostenta - 172 ductum videtur, ut Servius et arsere coruscæ luminibus flammæ Pomponius jam notarunt , ab imarrectis , ornate, oculi Palladii peratoribus Romanis, qui ad ausexarsere ira; lumina arrecta ex picia repetenda ac renovanda Roquisitius quam erecta; ut semper mam nonnunquam ex castris repoeta, v. c. v. 206, erigere oculos, verti solebant, si v. c. malum vultus, ut contra, demittere, deji omen inciderat. Itaque similiter cere. Transtulit hæc poeta ab iis, statuit esse Achivis Græciam requæ de Palladis signo memorantur petendam, auspicia ibi instaurancum Cassandram ab ejus amplexu da, et cum ipso Palladio avecto, Ajax Oilei f. avelleret. Porro 173. ut, sollennibus sacris, restituatur 4.5. Palladium sudavit, subsiliit in sedem suam,

revertendum. clipeo hasta que mota; quibus 180. 181. Et nunc quod in Græ

[ocr errors][ocr errors]

Arma deosque parant comites, pelagoque remenso
Improvisi aderunt. Ita digerit omina Calchas.
Hanc pro Palladio, moniti, pro numine læso
Effigiem statuere; nefas quæ triste piaret.
Hanc tamen immensam Calchas adtollere molem
Roboribus textis, cæloque educere, jussit:
Ne recipi portis, aut duci in monia possit;

18.5

not.

reliqua, tanquam in parenthesi. — 181. parent Parrhas. parant socios Goth. tert., non malo lapsu. - 182. aderant Medic, a pr. m. omina bene Heins., librorum meliorum consensu. vulgo , omnia , quod sane ad intelligendum facilius. Sed v.

· 183. Et pro n. Rottend. tert. numine rapto Oudart., sed læso doctius ; nam læsa dea , quod fuerat rapta. — 185. Hanc adeo MS. Fabric. cum Mediceo Pierii ; nisi hunc eundem Fabricius respexit. tamen recte , quod vim propriam hic habere, intelliges ex nostra interpretatione. immensum Goth. tert., ex interpretatione, ut sit pro immense. - 187. Neu recipi Priscianus lib. XVII cum codd. ali

ciam redierunt, hoc eo pertinet ,

ira deæ ab Achivis in Trojanos eo consilio factum est, ut parent verteretur; cum hoc tamen aliud - sed poeta exquisite medium ora malum metuendum fuisse Achivis, tionis membrum neglexit. a arma pa

si in templo Minervæ in acropoli rant, h. e. opes et copias bellicas collocaretur donarium , Equus , instaurant, deos parant comites pro Palladio; ita enim eventurum factis sacris placatos. 182. Ita esse; ut non modo Troja expugnari digerit omina Calchas. Ita omina,

nequeat, verum ut vicissim Tro(monstra v. 171) h. e. ostentum jani Achivis bellum inferant; hoc per Palladium oblatum , simulque eos cavere voluisse donario in tanejus procurandi rationem, digerit, tam magnitudinem exstructo, ne ordinat , interpretatur , Calchas. in urbem induci posset. Quæ nunc Sic Servius quoque accepisse vi se Trojanis prodere velle ait, ne, detur.

donarium ladendo, sacrilegii rea183. Interea moniti, Calchantis tum contrahant; et vero , equo in monitu, pro numine, signo numi urbem inducto, vaticinium ut in nis, læso, h. e. Palladii vice, quo rem suam vertant; nam eo facto rapto deæ sibi iram conflavere, ad deam placatam Trojanorum stusacrilegium expiandum, hanc ef dium tantum esse suscepturam, ut figiem , hoc equi signum, statue non modo urbem tueatur, verum runt; quod quatenus Palladi poni etiam vice versa Trojani Achivos potuerit, quæsitum est Excursu III bello sint petituri. Vides technas ad v. 15. 16. At Sinon rem hunc satis veteratorie instructas. in modum interpretatur : Achivos 185 – 188. Quam ornate, si ait hanc fraudem machinatos esse, singula expendas! Ne tamen votiut Trojani vicissim ad sacrilegium vus hic equus in urbem inferri, et committendum pellicerentur, do pro tutela statui possit , ad tantam nario Minervæ violato : quo facto magnitudinem Equum tieri ( ad

« AnteriorContinuar »