Imagens das páginas
PDF
ePub

Hunc petimus fessi, et parvæ succedimus urbí.
Ancora de prora jacitur; stant litore puppes.

Ergo insperata tandem tellure potiti,
Lustramurque Jovi, votisque incendimus aras;

alter Menag. — 276. Successimus Zulich. a m. pr. 278. potimur Puget. 279. Lustramusque ed. Ven. Lustramurque deo : conj. Jo. Schrader. sc. Apollini ; ut Jovi e mala interpretatione provenerit. votis inc. tert. Rottend.

catæ

id est , pars

saxea

Et (sc. ulterius progressis

Varia commenta vides in Servianis. aperitur Apollo. Fuit autem nobile Sed primum ad observandum in templum Apollinis Actiaci, idque, promtư est, sollenne fuisse priscis ut nunc ex h. I. intelligitur, in hominibus, ut in sacris cuicunque loco edito, ex more templorum; đeorum factis Jovem in partes et constat jam satis ea de re e vocarent. Porro expiationes et loco Strabo. VII, p. 500 B (p. 325). lustrationes proprie ad Jovem Itaque bene Pompon. Sab. Apollo referuntur, quippe ultorem et vinilla

in
qua

dicem cædis omnisque piaculi, templum Apollinis erat. De tem- quod expiandum est. conf. Apolplo conf. Sueton. Octav. 96 extr. lon. Rhod. IV, 699. 700 sq. et ibique Interpp. De Apollinis signo Schol. Æschyli Eumen. 444 docet, aliquo, quod in promontorio ste ab eo ipso Ixionem lustratum, ita terit, Spencium polymet. Dialog. ut possit pro auctore ritus haberi. VIII, p. 33 hæc accipere mireris. Piaculum in Harpyias commissum Nam nobilem Apollinis Actiaci potes cum Servio sigillatim huc statuam in templo isto fuisse ne trahere. votis incendimus aras , cesse est ex communi more (1). forma Horatio quoque frequenUrbis autem et templi vetusta tata : ut I, 4, 7. ubi Vulcanus artem ad tempora Trojana revocat dens urit officinas Mitscherl. nospoeta seu auctoritate seu

ter præclare illustrat. docte, pro,

vota in aris vel impositum thus et 279. Antequam ludorum sollen

victimam; uti dona de victimis, nia rite celebrari possint, expia de libatione et reliquis in sacris tione et lustratione opus est. Lus fieri solitis; Alii, votis, votorum tramur Jovi , invocato Jove, cui persolvendorum caussa. N tis sacrum piaculare offertur. Quæri &vxaprotiav instituti ludi, ut bene tur tamen, cur Jovi, non Apollini? Cerda observat, ideo subdit: juvat cui ludi ipsi instituti esse debuere. evasisse tot urbes etc.

com

mento suo.

(1) Apollinis Actiaci signum in multis Augusti numis et in noto Antistii denario occurrit. Mále olim fallente memoria in fine notæ adjeceram, Apolkinis signum esse aliquando ConstantiRopolia avectum. Traditum illud est

de asino cum asinario : de quo Sueton. Octav. 96. Hunc Constantinop. avectum in hippodromo positum esse narrat cum aliis Theodorus Metochita Hist: Rom: p. 2. 4. et Anonym. de Antiqg. Constantinop. 2. 313.

2.

Actiaque Iliacis celebramus litora ludis.

28u Exercent patrias oleo labente palæstras Nudati socii. Juvat evasisse tot urbis Argolicas, mediosque fugam tenuisse per hostis. Interea magnum

sol circumvolvitur annum, Et glacialis hiems aquilonibus asperat undas.

283
Ære cavo clipeum, magni gestamen Abantis,
Postibus adversis figo, et rem carmine signo:
ÆNEAS HÆC DE DANAIS VICTORIBUS ARMA.
Linquere tum portus jubeo, et considere transtris.

280. Acciaque multi, etiam ap. Pier. Acleaque duo. Acteiaque Voss. celebrantur un. Voss.

- 281. lactente Sprot. a pr. m. At v. Burm. 282. Audaces socüi Puget. 282. 283. extant apud auctorem de progenie Augusti e. 12. — 284. circumvertitur Zulich. — 286. Ære novo Sprot. clypeo Rottend. sec. — 287. aversis fingo Ven. 289. tum penitus Goth. sec. consistere duo Burm. perpetua variatione,

280. Proprie ludi Actiaci cele annis Errorum Æneæ : ad a. brari dicendi erant. Sed exquisi Sol circumvolvitur m. annum, tius, quoniam locus hominum fre gis vel værdi, sic ut annus absolvaquentia celebrari et ipse dicitur, tur, peracto annuo solis cursu. litus Actium 'h. e. Actiacum, me magnum annum, simpl. ad ornamoravit, et ludos Iliacos Trojano tum, quoniam multos dies intra ritu habitos. Videntur autem jam se continet; ut jam alias notatum. antiquitus luđi ad Actium celebrati

cf. sup. I, 269. Ad vanas argutias esse, quos poeta commode in rem circa hanc vocem delabitur Casuam vertit. E Callimacho, tepi trous, dum ad annum intercala'Agaów, Harpocration et Suidas rem lustri refert; Macrob. Sat. I, τα "Ακτια memorant; sed ea huc 14 So. Sc. II, 11. ad annum solatrahere vix ausim. Successere ce rem comparate cum anno lunari. leberrimiluđi Actiaci ab Augusto, asperat, exasperat, ágpoob, procelut (diximus, in victoriæ Actiacæ larum ira. Illustrant hoc Cerda et memoriam instituti : de quibus

Burman. y. Wernsdorf. Exc. IX ad Saleii 286 -- 288. De clipeis votivis , Bassi Carm. in Pisan. T. IV. cum titulo inscripto, inter đonaria

suspensis res nota. De Abante v. 281 — 283. palæstras pro ludis

Excurs. IX ad h. I. adversis, orgymnicis dixit. Oleo labente , ex nat; in templi aditu. carmen, de quisite, quod dilabitur, diffluit, uno versu, tenere te non debet. corpori illitum. fugam tenuisse , hæc arma, hunc clipeum conseut inf. 686 cursum tenere. Bene cravit : Αινείας από των Δαναών • ut Serv. feliciter navigasse.

in simili re sæpe : v. c. apud Pau284. Exierat annus a Troja san. lib. I, 13, p.

31. tapta quartus. Vid. Excurs. II de

289 -- 293. portues Portum Ae

[ocr errors]

p. 395.

.318. qua

Labitur, et longo vix tandem tempore fatur:
Verane te facies, verus mihi nuntius adfers,

319
Nate dea? vivisne? aut, si lux alma recessit,
Hector ubi est? dixit, lacrimasque effudit, et omnem
Implevit clamore locum. Vix pauca furenti
Subjicio, et raris turbatus vocibus hisco.
Vivo equidem, vitamque extrema per omnia duco. 315
Ne dubita: nam vera vides.
Heu! quis te casus dejectam conjuge tanto
Excipit? aut quæ digna satis Fortuna revisit?
Hectoris Andromache Pyrrhin' connubia servas?

310. verum mihi Medic. adfert Zulich. et Exc. Burmann. ita lenior oratio foret, at minus docta. 311. an si lux Goth. sec. 312. effundit tres apud Burmann.

- 313. Complevit Excerpt. Burmann. 315. omina fragm. Vatie. 316. Nec duo Burm, Ne dubites alter Leid. Ne d. ne vera vides Gud. a m. pr. vera fides ja sex lectum videbis, sed recentibus, ap. Heins. et Burm., quod Heinsio Marklandoque arridet. Enimvero de oculorum fide, visuque adeo, hic agitur, non de narrationis et auditionis fide. Recte vides etiam fragm. Vatic. servat. — d. Reg. digna sacris Zulich. remansit Wall. F. fuisset Goth. tert. a m. pr. 319. Andromachæ Mentel. pr. Andromachen nonnulli jam ap. Pierium , et Leid. ipsi monstri et prodigii instar erat. quacunque de caussa. Subjicio,

3ο9. Δήν δέ μιν άμφασίη επέων 'n Oberaco, respondeo. hisco esquineilte 'Ofå då dí

fuiy
ET SOCI

sitius quam loquor. αμειβομένη προσέειπε Odyss. δ, 7ο6. 315-319. extrema per omnia,

310–313. Tune vere ades ipse? ad pericula et discrimina refer. affersne te ( cf. inf. 346 ) mihi 317. dejectam, desváte por quam tanquam vera facies viri, cujus privatam , viduatam ,

Hectore speciem habes ? tanquam verus Nam dejicimur gradu, spe,

hononuntius tui? ut vere ille sis, quem re, conjugio, omninoque magna vultus nuntiat? aut si lux alma, aliqua re, quando ea privamur. vita, recessit, et hæc umbra Æneæ quis casus te excipit, ad

quam

forest, quæ mihi apparet, Hector ubi tunæ conditionem redacta es ? Serest, qui et ipse inter umbras ver vius eo refert, quod excipiuntur satur, dixit, lacrimas effudit etc. proprie, quæ cadunt; reete quiIn hoe Andromaches ar cétel, piis dem, sed forte hic nimis subtiliter. simæ in mariti memoriam feminæ, Excipiunt nos ea, quæ nobis alia quis non magnum poetam agnos post alia accidunt et eveniunt. cat? conf. Excurs. X.

digna satis l. te 1. priore illa for313. 314. furenti, impatienter tuna. cum illa videatur meliore, dolenti, ut bene Serv. Omnino fu

quam pro captivæ sorte uti 319. Maiyeojai, infinitis locis connubia servas, accipio, ut Gr. simpl. est commoto esse animo, quncioosiv, pro ezerv, de iis, quibus

rere ,

320

Dejecit voltum, et demissa voce locuta est:
O felix una ante alias Priameïa virgo,
Hostilem ad tumulum Trojæ sub moenibus altis
Jussa mori, quæ sortitus non pertulit ullos,
Nec victoris heri tetigit captiva cubile!
Nos, patria incensa, diversa per æquora vectæ,
Stirpis Achilleae fastus, juvenemque superbum,
Servitio enixæ, tulimus; qui deinde, secutus

325

duo, pr. Hamb. et Exc. Burm. ut sit : quce digna satis Fortuna revisit Hectoris <indromachen? Pyrrhi quatuor ap. Burm. et Pirri duo Goth. Pyrrhi an c. aliquot Pieriani. servat Gud. a m. pr. Omnia deteriora. Vulgatam exhibet etiam fragm. · Vatic. Dubito tamen an n? ab epico poeta sit. 320, dimissa alii, ut solet. submissa Exc. Burm. — 321. alios Montalb. — 325. vecti fragm. Vatic. — 326. fastum aliquot Pier., minus poetice. fatus alter Mentel. a m. pr. forte et Zulich., unde Heins. conj. flatus : sed v. Burm. 327. enixe tres Burm. et sic Donatus inter

tenemur et obnoxii sumus; pro, xus accepta narratura est. Ad sequ. matrimonio juncta es, haberis. cf. Excursum XI. Versuum 32r Utitur voce honestiore connubii, sqq. color similis illi, qui erat lib, vere enim, tanquam captiva, cor II, 785 non ego M. et I, 94. poris sui usum præbebat, pellicis 323. Sortitio captivarum in partivel concubinæ loco. Versus pul tione prædæ : obvia in Homero et cherrimus habet tamen , quod of in Tragicis. cf, Excurs. XI sub. f. fendat: Rogat Æneas, an Pyrrho In v. 324 nec tetigit captiva cujuncta sit Andromache. Atqui 296. bile , potuit respicere Homericum jam audierat Heleno eam cessisse. illud λέχος αντιδωσαν Iliad. α, 31, Hoc erat, cur illum versum dele (h. e. xatd, apos něxos ) et similia. tum esse volebam : Nec succedit , Solet fortuna captivarum plerumsi dixeris esse : quid ? tu non am que a tristi hac necessitate desiplius Pyrrho juncta es? Quippe gnari. nec verba conveniunt huic sen 325—327. At ego captiva Pyrtentiæ, nec sententia anteceden

rhi ex eo parere coacta. Cf. Eurip. tibus convenit.

diversa

æquora 320 sqq. Artem poetæ jam Sca- longinqua v. sup. v. 4. enixæ de ligero III Poet. 14 aliisque obser partu accipiendum, ut jam post vatam facile assequeris. Androma- Pompon. Sab. Cerda et Heins. doche, casta et pudica femina, viri cuere. Nam Andromache serva que amantissima, non nisi per Neoptolemo filium Molossum peambages respondet. Felicem præ pererat, ut vel ex Euripidis Andicat Polyxenam, quæ ad Achillis dromacha notum. tumulum cæsa servitutem morte 327. Is deinde Hermionem Heanteverterit. Hæc præmittit iis quæ lenæ filiam Sparta conjugem adde se captiva a victure in ample duxit, meque lleleno in conjugium,

Androm. 109 sq:

330

Ledæam Hermionen Lacedæmoniosque Hymenos,
Me famulo famulamque Heleno transmisit habendam.
Ast illum, ereptæ magno inflammatus amore
Conjugis, et scelerum Furiis agitatus, Orestes
Excipit incautum, patriasque obtruncat ad aras.
Morte Neoptolemi regnorum reddita cessit
Pars Heleno; qui Chaonios cognomine campos,
Chaoniamque omnem Trojano a Chaone dixit,
Pergamaque Iliacamque jugis hanc addidit arcem.
Sed tibi qui cursum venti, quæ fata dedere?

335

pretatus est; male. v. Heins. et Burm. et Pier. - 328. que abest ab uno Leid. 329. Me famulo famulamque Heins. recepit; ita enim fere omnes Pieriani et Heinsiani omnes, cum Donato (adde fragm. Vatic.), excepto Hamb. pr., cui adde Goth. sec. et tert., qui tuentur id, quod olim legebatur : Me famulam famuloque. Ingratum tamen utrumque. Non male itaque Heins. conj. Me famulo famulam Heleno ; ut hiatum imperiti librarii ferre noluerint: etsi hiatui intercedit Schrader. Emendatt. p. 138, nec tamen aliam medelam apponit. Ingratus est versus, quocunque te vertas. Poterat tamen poeta refingere: me famulo famulam dominus transmisit habendam. Me famulamque famulo ed. Mediol. transmittit Sprot. concessit

pr. Hamb. permisit Goth. tert. 33o. flammatus Gud. et fragm. Vatic, conf. Burm. 331. Furis scelerum Ven. 332. Excipit incautum insidüs Serv. citat ad III Ecl. 18 cum interpretamento. Mox que deest binis Burmann. 334. Sors Heleno Voss., haud dubie elegantius. cf. Burm. - 335. Ch. urbem pr. Hamb. a Trojano tert. Rottend. dixi sec. -- - 436. Pergameamque Medic. Lectum scilicet olim fuit a nonnullis Pergameam Iliacamque, ut ex Servio patet. Unde autem lectio illa fuerit, Pomponius Sab. memoriæ reliquit; sed Apronianus, inquit, Pergamiam legit; is scilicet, e cujus recensione Codic. Medic. habemus. 337. Burm. in difficultates hic nescio quas se induerat, et conj. vel qui cursum huc venti vel quo cursum venti, quo f. d. Potuisse enim Andromachen satis scire, qui venti ex Troade ferrent. Enimvero sic argutari possis et in vulgari : quomodo

dedit. Cf. Eurip. Androm. 1244 mento, ut Trojanorum nomen per Γυναίκα δ' αι. 330. Pyrrhum au

totum terrarum orbem clarum ac tem Orestes, cui Hermione illa , celebre habeatur, dum fabulam Helenæ filia, Ledæque adeo nep hanc de Chaonum nomine amplectis, jam olim promissa fuerat ,

in

titur. Chaones enim longe ante teremit patrias ad aras , Delphis, Chaonem Trojanum ( de quo

Serante aram patri Achilli, tanquam viana consule) et Helenum fueheroi, factam. De reliquis circa runt, ex antiquissima scilicet Pehos versus v. Excurs. XII.

lasgorum stirpe. - 336. addidit, 333 — 336. pars reddita simpl. imposuit monti arcem Pergami data. ut Serv. pars autem, respectu

nomine, tanquam in novo Ilio. alterius partis Phthiæ in Thessalia. 337–343. Affectus hæc mulieIn v. 334,335 poeta

bris plena et Andromaches inge

inservit argu

« AnteriorContinuar »