Imagens das páginas
PDF
ePub

50

Talia flammato secum dea corde volutans,
Nimborum in patriam, loca feta furentibus austris,
Æoliam venit. Hic vasto rex Æolus antro
Luctantis ventos tempestatesque sonoras
Imperio premit, ac vinclis et carcere frenat.
Illi indignantes magno cum murmure montis
Circum claustra fremunt., Celsa sedet Æolus arce

55

51. loca plena Leid. unus ex interpr. Locum ante oculos habet et versus ex eo repetit Seneca Qu. Nat. VI, 18. — 53. luctatos Gud. — 54. et v. Nonius et duo Burm. — 55. vasto cum m. Oudart. et Leid. solenni variat. - 56. circum Heins. ex scriptis omnibus. vulgo: circa. circum castra Hamb. sec. ferunt Menag. pr.

pro custodia.

post talia, in posterum; est Ho Odyss. X, 1 sq. v. Escurs. ad h. I. mericum ZTEITA. honos, solenne 52 – 56. Ornati versus : £olus poetarum de sacrificiis, libationi inclusos tenet ventos. vasto antro, bus ete. quæ in deorum honorem naturale enim est, vaporem et spifiunt, aliquantum ornatus habet. ritum per loca concava ( subterExpressit versum Ovid. Am. III, ranea) motum concitari, sicque 3, 33 Et quisquam pia thura focis fieri ventum. vid. Seneca Qu. nat. imponere curet? Jam vides hono VI, 18. — 54. imperio premit, rem plus dignatis epicæ habere. gravius quam regit, et frenat plus Majus etiam decus adjecto supplex, quam tenet, cohibet. vincula per vocabulo religioso, quod omnino, carcerem declarantur. non enim ut supplicare, ad cultum deorum

compedes esse possunt. Sunt igitur refertur, sacris vel precibus factis.

55. Optime junges: fremuntcum 50. Nota narrandi artificium : murmure montis. Certe murmur non ante verbis consilium Juno montis recte jungitur. nam quæ exponit, sed statim, quid ea pe oculorum auriumve sensu acciregerit, subjicitur. Habuit autem piuntur aliquo in loco, ea ipsi poeta ante oculos Il. &, 230 sqq. loco tribuuntur. cf. inf. 124. Præiubi Juno Somnum adit.

vit autem nostro Lucret. VI, 196 51. 52. Nimborum h. 1. vento Speluncas

venti cum, tempesrum, qui perturbati aeris, repen tate coorta, Implerunt, magno tinarumque ac precipitum pluvia- indignantur murmure clausi. Virrum caussæ sunt. feta poeticum, gilius vero Statio Theb. I, 347 Jam ut gravida , plena austris , omnino claustra rigentis Æoliæ percussa ventis, sed austri sunt sævissimi sonant etc. item Valerio Fl. I, 574 in mari Mediterraneo; igitur me sqq. qui totum locum illustrat, lius hoc genus ponitur. ad insulam inprimis 591 sqq. — fremunt auÆoliam venit h. e. unam ex Æo tem venti circum claustra , spiraliis seu Vulcaniis et Liparæis. Sed cula, erumpere volentes.

norat Homerus 56. 57. Celsa in arce , extra an.

[ocr errors]

unam

tantum

[ocr errors]

Sceptra tenens, mollitque animos, et temperat iras.
Ni faciat, maria ac terras cælumque profunduin
Quippe ferant rapidi secum, verrantque per auras,
Sed pater omnipotens speluncis abdidit atris,
Hoc metuens; molemque et montis insuper altos
Imposuit; regemque dedit, qui foedere certo
Et premere, et laxas sciret dare jussus habenas.
Ad quem tum Juno supplex his vocibus usa est :

Eole, namque tibi divom pater atque hominum rex
Et mulcere dedit fluctus et tollere vento,

65

57. tenet Dorvill. mollisque unus Heins. 58. Ni faciant Priscian. et Medic. Etiam Pomponius Sabinus. 59. rabidi Moret. sec. vertantque Menag. pr. et ed. Ven. 1472. versantque Vratisl. traherentque Oudart. traerentque Leid. unus. ruerentque Hugen. sed verrant egregie pro diripiant, spargant; et est omnino voc. ventorum. per aures Junt. ed. 6o. addidit tres Burm. inter quos Hamburg. pr. addidit imis pro var. lect. 61.Id metuens tres ap. Burm. ex v. 23. 63. lapsas et jussus dare sciret iidem. - 66. emulcere Mead. ventos Donat. Acro et edd. nonnullæ ; etiam Hamburg. sec. minus docte. cf. Burm.

65

trum, alto in montis cacumine, infra 140 aula dicta s. regia. Sic apud Homerum Odyss. x pr. habet regiam Æolus, ut et apud Quintum 1. c. 475. mollit animos, mitigat, h. e. domat, sapą. reprimit ac coercet eorum impetus, et iras, furores.

53. Ni faciat quippe ferant exquisitius quam vulgare, quod ni faciat Æolus, ferant utique, dw, sa pa. Etiam pedestris oratio postularet: Quippe, ni faciat, ferant. alio ordine. profundum coelum , altum, v. ad Georg. II, 288. Habuit poeta ante oculos Lucret. I,

corpora cæca , Quæ mare, quæ terras, quæ denique nubila coli Verrunt ac subito vexantia turbine raptant.

60 64. Primum ventos speluncis inclusit, insuper, præterea, molem et ( quæ molis est explicatio ) montes altos üs imposuit. Nisi

præstat insuper ad imposuit referre, superimposuit montem altum, foedere certo, certa lege, ratione; non temere et pro eorum impetu : premere : habenas inhibere, retrahere : opp. laxas dare, laxare. modo coercere ( v. 54 frenare), modo liberiorem impetum concedere, omninoque moderari. jussus a Jove. cf. 77.

69. Æole, namque poetica ratio, qua (Homeri exemplo gép v. c. Iliad.w, 103, ubi cf. Ern. ) formam pedestris orationis in caussa reddenda relinquit et simul orationi vehementiam affectus conciliat: Æole, quandoquidem tibi Jupiter, πατήρ ανδρών τε Je@yte, dedit hoc, ul possis tempeslates excitare et sedare, concita ventos , ut aut obruatur fluctibus classis mihi invisa , aut disjiciatur. Mulcere fluctus, reprimere, et tol lere eos vento, h. e, concitare, ut

279. 280 Venti

Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat æquor,
Ilium in Italiam portans victosque Penates:
Incute vim ventis, submersasque obrue puppes;
Aut age diversos; et disjice corpora ponto.
Sunt mihi bis septem præstanti corpore Nymphæ,
Quarum, quæ forma pulcherrima, Deiopeam
Connubio jungam stabili propriamque dicabo:

70

68. Ilion Italiam sex apud Burm. cum. ed. Ven. 1472. in omittit etiam Goth.

pr.

in Italia. Leid. at Ovid. Ep. VII, 51. Ilion in Tyrios transfer felicius urbem. cf. Burm. 69. que abest a Ven. summersasque Rom. et alii. subversas conj. nonnulli apud Pierium. quia obrui prius quam submergi ; male in poeta.—70. diversos Heins. restituit e Codd. consensu etiam apud Pierium. vulgo diversas , quæ vulgaris ratio foret. Habent hoc pauci codd. (ut Goth. tert. a m. pr.) sed legitur ap. Diomedem in arte Grammat. et Donatum in Andr. Terent. et Schol. Lucani IV, 457. dissice scribunt fere post Medic. et Rom. libri; solent enim veteres et librarii et marmorarii e duabus litteris i alteram tantum exhibere v. Heins. corpora dissice Oudart. divide Reg. pro glossa. discute alter Hamb. vento pro ponto Moret. pr. et Leid. a m. pr. eadem diversitas VII Æn. 528, Lucan. V, 570. Burm. 72. Quæ formam pulcherrima Medic. Heinsio notante, cui græca ratio impense placet, non tamen ita expressum a Fogginio, sed forma. quæ est forma Hamburg. pr. quæ forma est Bigot. Deiopea non modo Medic. sed et Rom. cum aliis Pierianis , Heinsianis tribus exceptis, Zulich. tres Goth. Librorum itaque auctoritate erat recipiendum, nisi lubrica in fine toő m sedes esset. Porro alii Diopea, Diopeam. Gr. est Anjónn et Anjóteld. cf. ad 'Georg. IV, 343.73. In connubio noli cum Grammaticis purate mediam corripi, aut systole aliqua

alte insurgant. Illustrant verba tum , iram, ventis, tertio casu. Sic Cerda et Burm. Sumtum ab Ennio melius. h. e. ventos concita auctis Annal. XVII Auster et Aquilo viribus. Servius ex Ennio : dictis Endo mari magno flectus extollere Romanis incutit iram. submersas certant. Odyss. x, 21. 22. Keīvov gap obrue gravius quam, submerge. ταμίην ανέμων ποίησε Κρονίων, "Η μεν age diversos, dissipa, disperge per Kauçueves, nid opvúpev', o x' idéanon. diversa, ut Serv., et disjice corpoIllustrat et Dionysii Perieg. versus ra, h. e. eos, sed præclare, cor464 Αιόλου, ός θηητα μετ' ανδράσιν pora, quippe naufragio facto mari έλλαβε δώρα, Κουρανίων ανέμων κλογεόν mersos. Atque sic factum vides inf. των 9ισταμένων τε. ηαυίght per 118. 128. 129. Vi tamen oppositi æquor. -68. Pulcherrimus versus aliam sententiam requiras : ut per verborum dilectu ! ut in Italia no varia maria erroribus exerceantur. vam sedem quærat. cf. VIII, 12.

Sed obstat voc. corpora. quo ipso Ilium restitutum videri 71. Locus expressus ex Iliad. &, poterat in Italia. Ovid. Fast. IV, 268

saq:

Alias Junoni Charites vel 251 Cum Trojam Æneas Italos Horæ adsunt; h. 1. Nymphæ : quod portaret in agros. — 69. Incute , ut observandum. Vid. Excurs. II ad injicere, immittere, vim, impe- h. 1. -73. Verba stabili propriam

75

Omnis ut tecum meritis

pro

talibus annos Exigat, et pulchra faciat te prole parentem.

Æolus hæc contra: Tuus, o regina, quid optes Explorare labor; mihi jussa capessere fas est. Tu mihi, quodcumque hoc regni, tu sceptra Jovemque Concilias; tu das epulis adcumbere divom, Nimborumque facis tempestatumque potentem.

Hæc ubi dicta, cavum conversa cuspide montem

[ocr errors]

id fieri posse ; sed pronuntiandum connubio, ut sint tres syllabæ. – 75. faciat te prole beatum Bigot. -- 76. Æolus e contra sex ap. Burm. a librario barbaro, ut fere semper. quod nonnulli ex Heinsianis; item ex Pierianis. quod optas duo Hamb. et ed. Ven. 1472. ut et alibi.

- 77. labos Zulich.

78. quodcumque hic. r. Goth. pr. - 79. Concilia Rom. - 80 parentem Hamb. sec.

esse

atmo

que dicabo, h. e. dabo simpliciter, vum. ut de somno Homer. 1. I. y, ad ornatum et declarationem refer 241 eirativá?w. Obscuriorem aliTæv connubio jungam. æmulatus quam fabulam, quam antiquior poeta est illud Δώσω όπυίέμεναι και poeta haud indocte invenerat, subon'v xexaño Jan äxortu. Dicas forte, necesse est : scilicet antivss. 74. 75. sententiam nimis esse quiores poetæ, qui aerem, protractam ac verbosam. At ora sphæram nos dicimus, per

Junotoria arte moratur Juno in expo. nem declararunt, ejus beneficio nendis iis quæ vim ad Æoli ani Æolum deum factum narrasse via mum habere possint. — 74. Om dentur : quandoquidem aer conmes ut tecum. ής αιέν τέλδεαι ήματα citatus ventos creat. Certavit auπαντα. .

tem Maro cum Homero Hiad. &, 77. Explorare , recte secusne id 238, ubi Juno Somno Ipóvon ab fiat, quod velis fieri. h. e. Rectene Vulcano affabre fabricandum prohæc an secus a me postules, tu mittit. Cerda ita illustrat, ut vetem ipsa videris. Pramunit transitum res dicat credidisse, in Junonis ad Neptuni indignationem de oli potestate regna et imperia esse ; audacia v. 130 sqq. Simplicius

parum commode.

Verba concis Homerus Iliad. &, 195. Aüdd, ő lias, das , pro præteritis. Conciliare φρονέρις, τελέσαι δε με θυμός ανωγε, ad plura refertur. Jovem , propiVenus ad Junonem; quem versum

tium reddendo, benevolentiam et alibi repetit, ut Odyss. 4, 89. ejus regnumque ab eo impetrando.

78. Verba hanc sententiam 81 – 83. Hæc eadem ap. Quinfundunt : tuis in me officiis debea tum l. I. XIV, v. 479 sqq. Æolus totum hoc ventorum regnum, quod χερσίν υπ' ακαμάτοισιν όρος μέγα τύψε mihi a Jove impetrasti, quin et τριαίνη - μία δ' έρρηξε κολώνην. (η ipsum inter deorum ordines locum; male epitheton adjecit noster cais enim designatur antiqua poesi vum montem, propter antrum. ) per istud : epulis accumbere Di ef. loc. Val. Fl. I, 608

sq. Tum .

TS

non

85

Impulit in latus; ac venti, velut agmine facto,
Qua data porta, ruunt, et terras turbine perflant.
Incubuere mari, totumque a sedibus imis
Una Eurusque Notusque ruunt creberque procellis
Africus, et vastos volvunt ad litora fluctus.
Insequitur clamorque virum stridorque rudentum.
Eripiunt subito nubes coelumque diemque
Teucrorum ex oculis ; ponto nox incubat atra.
Intonuere poli, et crebris micat ignibus æther;

90

82. at v. tres Burm. non male. - 84. tortumque legebat et hic Marklandus Epist. crit.

p. 52. ubi illud tortum in plura poetarum loca reducere allaborat. — 85. crebrisque Mead. Goth. tert. a m. pr. Ceterum nullus habet: Una Eurus Boreasque ruunt, vel., Una Eurusque Aquiloque r. hunc tamen in bac tempestate inprimis expectes, qua ad Libyam deferatur classis. — 86. Affricus multi scribunt. Affricos Rottend. et Goth. pr. ad sidera Bigot. et idem Goth. pr. tollunt ad sidera Hugen. pro div. lcct. scilicet ex v. 103. — 87. It cælo clamorque v. ap. Priscian. libro VII, sed aliter scripti et Eutyches Grammaticus ар.

Heins. 88. Arripiunt Hamb. pr. sors. Abripiunt Burm. 90. et abest a Sprot. Hamb. pr. et ed. Ven. et malim

in qua

valido contortam turbine portam bunt, évésoov, réxpelov, évécunfar. Impulit Hippotades etc. Egregie a sedibus imis ruunt, h. e. eruunt. autem dei et potentia et impetuo a fundo : inf. II, 419 imo Nereus sum obsequium declaratur, uno ciet æquora fundo. Sequitur temsub ictu monte ( non, ut olim ac pestatis descriptio omnium fere cipiebam, in latus dimoto, verum) post Virgilium poetarum imitalatere montis percusso hasta dei, tione nobilitata, observanperrupto et sic patefacto. in latus dum, quomodo omnia sint ad terest pro in latere, ut inf. v. 114 rorem et admirationem narrata. Unam

in puppim ferit. Alius Quod undique venti erumpere narpoeta ( quamquam et nostrum

rantur, non eo spectat, ut uno idem facere volunt interpretes v. eodemque temporis momento omBurm. ) repagula ostiorum solvi nes venti spirent; verum uti, quod jussisset. Simplicior Homerus Od.

natura tempestatis fert, crebræ €, 291 sq. nec tamen minus subli aeris mutationes ab omnibus inde mis, Statius Virgilii vestigiis insti coeli plagis sibi succedant, cf. tit: dubiamque jugo fragor impulit Exc. III ad h. v. OEten In latus. Theb. I, 119. con 87. Laudat Servius ex Pacuvio versa cuspide, hastæ; quam pro in Teucro: armamentum stridor sceptro gestare diis solenne est, et rudentum sibilus; funium nauhanc intorquet immittit, ruptaque ticorum. 88. 89. Odyss. 4, 293 rupe viam ventis facit, qua erum συν δε νεφέεσσι κάλυψε Γαίαν ομού και pant.

ποντον. ορώρει δ' ουρανόθεν νύξ. cf. 84 86. Incubuere, incum

66 - 69 et inf. III, 198,

Odyss. I,

« AnteriorContinuar »