Imagens das páginas
PDF
ePub

125

Interea magno

misceri murmure pontum, Emissamque hiemem sensit Neptunus, et imis Stagna refusa vadis, graviter commotus; et alto Prospiciens, summa placidum caput extulit unda. Dispectam Æneæ toto videt æquore classem;

124. 'Heins. malebat pontus, ut misceri esset infinitivus historicus , quod sane non insuave esset. 125. Immissamque Bigot. et Reg. male. emissa erat ab Æolo. immensamque Zulich. et unus Leid. superscripto i. vulgari variatione. sentit duo alii ap. Burm. hiemen ut sensit emendat Markland. ad Stat. V. Silv. 2, 113. Sed et alterum poetæ usitatum est : quorsum igitur conjicimus alterum ! 126. Interpungebatur vulgo : Interea sensit Neptunus , et imis Stagna refusa vadis ; graviter commotus, et alto Prospiciens , summa placidum caput extulit unda. Ita gravis et difficilis crisis exorta , quomodo idem Deus graviter commotus, iratus , placidum tamen caput extollere possit. Commenta virorum doctorum v. in Excursu ad h. v. Dispulsum nubeculam vides virgula sublata et alio traducta. nunc pontum misceri sentit graviter commotus; quod non est, iratus, sed rei novitate percussus, cum se ignaro tempestas immissa esset ; et alto Prospiciens. vide not. ab alto Leid. — 128. dejectam Bigot. cf. v. 43. disectam Græv. disjectamque Leid. toto Æneæ Bigot. vidit Mentel. tert. navem Zulich. a m. pr.

124 — 156. Tempestas tandem turbatus, ougzudeis rei novitate , deferbuit. Locus poetice Neptuni sensit Neptunus tempestatem in interventu exornatus : quem extra mari commotam; tum ille e mari rerum Iliacarum nexum intulit: capite sublato prospicit. Valer. Fl. nam in Homero Trojanis ille iratus I, 641 undique fervent Æquora, Achivorum partes tuetur. Cf. V, cum subitus trifida Neptunus in 799. Apud Homerum 1. 1. Odyss. hasta Cæruleum fundo caput ex1, 334 Ulyssem prospicit Leuco tulit. placidum caput : Aliis in thea et offert suum xpódeuvov, at locis, alio respectu ad maris fuservat eum Minerva v. 382 sqq. rores habito, eidem Neptuno trunam a Neptuno tempestas fuerat

culentus vultus tribuitur. At h. I. immissa. Sensit Neptunus pontum placidum adjectum est certo cum misceri magno cum murmure et judicio : quod tempestatem non sensit hiemem emissain ,

ab ipso deo, ex ira in Trojanos , stagna refusa. Duplex structura, ut commotam esse significare voluit sæpe. stagna pro mari, quod re poeta. Extulit caput placide, pro fusum , erutum et exturbatum erat quo dictum poetico more, placiex imis vadis, fundo ; quod v. 84 dum caput, et ipse mox placaturus ex imis sedibus, puosó Jev, nisi cum est tempestatem. Difficultates ab Servio, quem Cerda sequitur , aliis in h. v. motas v. in Excursu per stagna profunda maris velis ad h. v. Expressit locum Silius VII, indicari. Sed stagna pro mari no 254 sqq. Ut cum turbatis placidum vasse videtur poeta ex aspern apud caput extulit undis Neptunus , toHomerum.

tumque videt totoque videtur Rega 126 - 129. Graviter commotus. nator ponto , sævi fera murmura

et

130

Fluctibus oppressos Troas coelique ruina.
Nec latuere doli fratrem Junonis et iræ.
Eurum ad se Zephyrumque vocat; dehinc talia fatur:
Tantane vos generis tenuit fiducia vestri?
Jam cælum terramque meo sine numine, Venti,
Miscere, et tantas audetis tollere moles?
Quos ego. Sed motos præstat componere fluctus.
Post mihi non simili pæna commissa luetis.

[ocr errors][merged small]

129. ruinam Rom. et ed. Junt. nec male hoc : præstat tamen alterum , quod propius ad consilium poetæ spectat. 132. nostri Sprot. et Hamb. pro var. lect. et Lutat. ad Stat. II , Theb. 4. - 133. terram cælumque Parrhas. - 134. audetis et tantas Menag. pr.— 135. Quis Bigot. a m. pr. Vir doctus conj. Vos cgo, quod vel in pedestri oratione deterius esset ; ut præclare jam monuit elegantiss. Ruhmkenius in docto Comment. ad Aquil. Rom. p. 147. Jo. Schraderus, qui istam emendationem proposuerat in Obss. I, 5. eanden defendit inpræf. Emendatt. p. LII. argumentum, quo emendationem firmabat vir poetices callentissimus, petitum erat ex imitatione Statii IV, 514, ubi Tiresias evocatis Umbris venire cessantibus : Ne spernite senectam, inquit, nam graviora quoque carmina novi : Jamque ego voś. Quæ quam diversa sint , ex ordine hoc rerum manifestum fieri arbitror. Alia præterea adversus Schraderum monet Ouwens in Noctib. Hagan. pag. 613 sqq.

[ocr errors]

venti Dimittunt, nullasque movent in frontibus alas : Tum sensim infusa tranquilla per æquora pace Languentes tacito lucent in litore fluctus. alto prospiciens int. ex fundo maris, in quo regia dei est. disjectam-oppressos. v. sup. v. 69. 70. cæli ruinam gravissime dixit pro vento ac procella.

130. Statim Neptuno in animum veniebat, Junonis machinatione, ut exsatiaret odia sua erga Teucios, hanc tempestatem esse conflatam. Ita dolos et iras accipe. Ha

uisse fertur poeta ante oculos Homer. Iliad. d, 536, 7. Sed verba ex Apollon. IV, 753. Oůd énogor Κρονίδαο Διός λάθον. Simile argumentum vide tractatum ab Ovid. I Met.

[ocr errors]

poeta; nam neutrius in hac tem-
pestate partes debuere esse præ-
cipuæ. generis vestri. non tam ori-
ginis , quam omnino gentis ; tan-
tumne vos confidentiæ in vobis,
in vestris viribus , habetis ? Argu-
tantur h. 1. Interpp. post Nonium,
cum videant in natalibus Vento-
rum, ap. Hesiod. Theogon. 378.
379. nihil esse reprehendendum.
meosine numine , voluntate , jusso.
tantas moles, rerum pertubationes,
tempestatem. Nam moles, omnis
magna molitio, magna res quam
quis molitur. — Quos ego gravis.
sime ulciscar, puniam; vel, pu-
nire possem, vel deberem. Notus
locus. Scilicet intelligendum : (Vos
- audetis ,) quos ego

ulciscar

gravissime; quod exquisitius est , quam Vos ego. 136. Non simili, sed graviore , poena. Porro post et commissa sensu junge, si in postea

[ocr errors]
[blocks in formation]

140

Maturate fugam, regique hæc dicite vestro :
Non illi imperium pelagi sævumque tridentem,
Sed mihi sorte datum. Tenet ille immania saxa,
Vestras, Eure, domos; illa se jactet in aula
Æolus, et clauso ventorum carcere regnet.
Sic ait, et dicto citius tumida æquora placat;
Conlectasque fugat nubes, solemque reducit.
Cymothoe, simul et Triton adņixus, acuto
Detrudunt navis scopulo; levat ipse tridenti;

145

138. pelagi imperium Parrhas. magnumque tridentem Leidens. pro var. lect. ex glossa. — 140. domus Mentel. pr. Rottend. tert. et Goth. pr. jactat Hamb. alter. Oudart. Goth. tert. regnat alter Menag. et Hugen. -- 142. citius dicto Hamb. pr. timida alter Menag. — 144. Cymothe , Cymothee , Cymothæe, male scribitur : est Κυμοθόη. . 145. Detendunt Goth. pr. levat atque Hamb. pr. ille Dorvill. tridentem Goth. tert. non male; nisi alterum doctius esset.

[ocr errors]

fugam ,

poo

rum tale quid ausi eritis, non tum vides ab Ovidio I Met. 330 impune feretis. 137. Maturate

sqq. dicto citius non, antequam accelerate receptum

in
diceret; aut citius

quam

dici antra vestra; mature h. e. ocyus test, ut Serv., sed, antequam discedite. Inepta est apud Servium orationem finiisset. Nondum omMacrob. VI Sat. 8 et Gelliam X, nia erat eloquutus, cum jam mare 11 in h. 1. interpretando subtilitas. esset placatum. Quale illud vul- 138. imperium

tridentem.

gatum : Dictum factum. cipi præclare, ut v. 78. quodcunque sigui ipgov, et Iliad. T, 242 Avrix hoc regni sceptra. Et sic sæpe έπειθ' άμα μυθος έην, τετέλεστο δε poetæ. Hinc et sævus tridens, quia ippoy poetis sævum imperium, v. ad v. 144. Splendidi hi quatuor ver99. – 139. sorte, sortitione inter sus v. 144 – 147 quantarum scifratres. cf. Iliad. o, 187 sqq. im licet rerum adumbratio! Habuit mania saxa, vastum antrum v. 52. forte ante oculos Apollon. IV, 930

140. Vestras, Eure, domos, sqq. ubi Thetis cum Nereidibus Nota figura, adscitis in regimen navem Argo inter erraticas rupes verbi sociis Euri. Ita IX, 525. XI, salvam deducit, et 1609 sqq. Cy686.

7.

Totus autem locus adum mothoe una ex Nereidibus : Apolbratus, ex Homer. Iliad. a, 179 lod. I, 2, 7. inter Oceani filias ap. Οίκαδ' ιων συν νηυσι τε σης και σοις Hesiod. o. 245.Detrudunt naves ετάροισι, Μυρμιδόγεσσιν ανασοε: At scopulo refer ad eas. V. 108 quas ornatius noster extulit: se jactet

Notus in saxa latentia torquet. - aula , regia. cf. ad 56.

Porro ipse Neptunus levat n. na142 — 156. Placata tempestas. ves : itaque post scopulo nolim Aliter simile argumentum tracta plene interpungi, ita ut Neptunus

Et vastas aperit syrtis, et temperat æquor;
Atque rotis summas levibus perlabitur undas.
Ac, veluti magno in populo quum sæpe coorta est
Seditio, sævitque animis ignobile volgus;
Jamque faces et saxa volant; furor arma ministrat :

150

146. Et magnas Græv. v. ad 55 et 138. - 147. pellabitur al. v. Pierium. — 148. Et veluti quatuor ap.

Burm. in magno populo. in populo magno. magno populo. varietates v. ap. eumd. magna Moreti sec. et Montalb. et sic Ge. Fabricius legi viderat, ut esset , magna seditio. temere. cf. Burm. cum forte Hamb. pr. in excerpt. Cort. Interpretamentum hoc esse toő sæpe, atque hoc sensu esse accipiendum, ut sit isus, Táxa, existimabat Ahresch. Diluc. Thucyd. P. I, p. 174. Opinionis autoritatem aliam desidero; tum h. 1. langueret oratio, sequitur enim statim 151 si forte. Enimvero poetis sæpe est in comparatione solenne; ut sit idem quod interdum, nonnunquam, sine definita aliqua notione numeri: ut in Gr. oiáte monná. Sic v.c. Æn. X, 723. Impastus stabula alta leo ceu sæpe peragrans etc. V, 273 Qualis sæpe vice deprensus in aggere serpens etc. Retrahenda autem est dictio sæpe ad majus membrum : ac veluti sæpe, cum coorta est f. cohorta scribunt tres Burm. Goth. tert. coacta Oudart. · 149. fervetque Schol. Horatii Cruqu. lib. I. Od. 1.

150.jam saxa ed. Cuning. ex MS. Bersman. volunt jam Servii ætate legebatur, quem vide. Jam fasces Bigot. a m. pr. et tecta Hamb. sec. et tela Zulich a m. pr. sudes et saxa Freinshem. ad Flor. III, 21 emendarat ; Heins. , ut refellat, docet quidem, faces et saxa etiam alibi jungi : sed de hoc nemo dubitet, docendum erat, unde in seditione , quæ interdiu fit, faces ad manum sint. Scilicet cogitandum est de domo ejus, in quem populus exarsit, diruenda et incendenda.

syrtes levasse dicatur: quod non be labi

per undas. VIII, 91 Labitur ne fieret. — 146. Aperit syrtes, via uncta vadis abies. ex arenosis vadis facta, ut naves 148. — 156. Neptuni prospectu expedire se possent: ut sæpe poetæ mare placatur, ut populi seditio de aditu facto; sic mare aperitur. adspectu viri auctoritate conspicui refer autem ad tres naves v. 110. Ac veluti silent tum , cum. In Ml. et temperat mare ,

fluctus

prosa : ut sæpe in magno populo placat. Non autem sunt syrtes cum coorta est seditio silent. Comillæ, major et minor, ad. litus

paratio seditionis cum mari satis Africæ, ex geographicis notæ. v. frequens est, et ab Homero Iliad. Exc. IV. ad h. lib. — 147. Talis B, 144 — 146 ducta ; at. h. I. inNeptunus quadrigis vectus etiam verse maris tumultus cum sediin gemmis occurrit : Mill. I, 1. n. tione fit comparatio: cujus novam 121. Dactyl. Lipp. Alias laudatas

ac præclare ornatam tractationem v. a Saxio V. C. ad Virgil. Justic. facile intelligas, inprimis in voca T. V, p. 37. Est enim et ibi similis

magno coorta est sævitque anigemma expressa. Conf. Æn. V, mis (ira) ignobile vulgus (ut vile, 817 sqq. Pulchre autem singula epith. ornans) seu, quæ nuda celeritatem exprimunt, etiam to oratio esset : ardet ira vulgus.

Tum, pietate gravem ac meritis si forte virum quem
Conspexere, silent, adrectisque auribus adstant;
Iste regit dictis animos, et pectora mulcet:
Sic cunctus pelagi cecidit fragor, æquora postquam
Prospiciens genitor, coloque invectus aperto,

155 Flectit equos, curruque volans dat lora secundo.

Defessi Æneadæ, quæ proxima, litora cursu Contendunt petere, et Libyæ vertuntur ad oras.

151. gravem populi Hamb. alter.-- 152. areptisque quatuor Burm. erectis Zulich. et Leid. pro var. lect. abstant Montalb. v. Heins. astant al. — 154. Sic omnis Moret. sec. pelagi cunctus Bigot. cecidit furor Puget. æquore conj. Heumannus, sed v. Burm. – 155. Aspiciens Sprot. que ahest a pr. Moret. Miror neminem maluisse: pontoque invectus aperto. 156. flectat Leid. a pr. m. flexit tert. Mentel. a m. sec. fluctuque volans Romanus et alii aliquot ap. Pier. minus poetice. 157. Ænido Leid. unus Æneidæ Goth. alt. Sed. Æneadas jam ex Lucretio novimus: Æneadum geretrix , hominum divumque voluptas, Alma Venus ; præter nostrum, apud Ovidium et alios ; etiam in serioribus : v. disputata ad Avien. descr. orb. 117. Nam cum proprie sit Æneæ progenies, inde Trojani omnino, tandem Romani sunt Æneadæ. Itaque Regilla in Marcelli carmine (v. c. Brunck. Anal. T. II. p. 302 ) fuisse dicitur & Aiveadéw, 'Ay Xiosw xautòv asus xai 'Isains ’Apposisins, h. e. simpliciter, matrona Romana, Herodi Atheniensi nupta; Týuato d'eis Mapafwva. Oppian. Cyneg. v. 2. déggos évuanico Tron vápetov Aiveadáæv. Pronuntiatum autem aivciádei et Aivé diel. Ut in Pindaro Olymp. VI, 149 "Orpurov vűv étaipous, Aivéa. Et de nostro Ænea in Rheso Aivéa et Aivée duabus syllabis go et 585. Est quoque in Argonaut. Orphic.138. Bourns Aiverádns, quod corruptum esse patet. Fuit ille Atheniensis et potuit dici a tribu Aigeidus. quæ litora proxima alter Hamburg. furit. 151. Gravem , venerabi devehitur. Ceterum hunc locum lem, pietate ac meritis, religione ornatissimum ante oculos habuere erga deos et sanctitate, beneficiis

Silius VII,

254 259 et Statius que in patria ac cives collatis.

Theb. V, 704

709. genitor, Utruinque hominibus auctoritatem pater: Sic proprie omnes seniores conciliat.

dii, mox et quicunque alii , 155. 156. Coelo aperto , sereno, ars, Bacchus, Apollo, h. e. quod adhuc nubibus erat obduc venerabiles verendi, sancti. At invectus per mare. Equos

Burmannus vult ita dici deos reNeptuni vid. Homer. Iliad. v, rum , quibus præsunt: in quo ni23, 24. Seriores poetæ tribuunt hil paternæ notionis videas. Neptuno hippocampos. v. Stat. 157. Nunc Trojani ad Libyæ Theb. II, 45 - 47. ut Proteo litus , haud longe a Carthagine, Georg. IV, 389. curru secundo , deferuntur. Defessi, fessi , jactati celeri; proprie cursus est secundus; tempestate, ut sæpe poetæ ; et ductum a navi, quæ secundo amne mox 168. fessæ naves.

ut

tum ,

« AnteriorContinuar »